Wandelingen

Met een oppervlakte van meer dan 50 ha, is het park steeds een bevoorrechte groene zone geweest van Brussel. Bedacht door de Franse architect Lainé vertoont het park een engels landschap van romantische stijl. Gebruik makend van een hoogteverschil van meer dan 30 meters, worden drie kunstmatige vijvers in de vroegere Mesdael gegraven. Deze vijvers worden watervallig door de Bemelbeek bevoorraad. Het park biedt een mozaïek perken, paden en bosjes aan. Men merkt er een interessante flora aan, namelijk hoge bomen en exotische planten zoals reuze sequoia's en cipressen. De plaatselijke fauna verzamelt talrijke soorten vogels, zoals eenden, zwanen, meeuwen, Egyptische eenden, reigers.

Het eerste gemeentehuis werd in 1860 gebouwd. Een tijdelijk administratief gebouw ontving het gemeentehuis in 1959. Het nieuw gemeentehuis werd in 1965 ingericht. Het gemeentehuis is van brabantse stijl en werd door de architect Vermeiren bedacht in rode bakstenen en witte stenen uit Euville. Het Cultureel- en Congrescentrum werd in 1975 afgewerkt met interne wijzigingen aan het origineel ontwerp om het geheel functioneler te maken.

Het Kasteel van Putdael werd tussen 1896 en 1907 door A.-C. Madou gebouwd. In 1913 werd het domein eerst verhuurd en nadien aangekocht door Philippe VIII, Hertog van Orleans. Na veel verbouwings- en vergrotingswerken nam hij zijn intrek in het kasteel dat vanaf dat ogenblik "Manoir d'Anjou" genoemd werd. De omligging van de vijver wordt met planten verfraaid. Na de Duitse bezetting wordt het achtergelaten domein door de Zusters van de Goede Herder aangekocht. Zij richten het in als gebedcentrum en ophaalcentrum voor wezen en meisjes onder de hoede van de rechter. In 1986 verkopen de zusters het kasteel. Sindsdien wordt het beheerd door de v.z.w. "Fraternités du Bon Pasteur".

De oorspronkelijke Sint-Pieters-kerk werd in 1755 gebouwd. De huidige kerk bestaat sinds 1936. De kerkkoor en de toren van 1755 konden behouden worden. De nieuwe kerk werd loodrecht ten opzichte van de vroegere gebouwd. Rechtover de kerk vindt men de pastorie gebouwd in 1784. Boven de ingang van de pastorie kan men de wapens zien van de Abdij van Vorst, dewelke financieel tussengekomen was in het gebouw.

Het gebouw was de laatste boerderij van Sint-Pieters-Woluwe. De eigenaar ervan was Charles Thielemans, landbouwer en burgemeester van Sint-Pieters-Woluwe van 1874 tot 1889 en later zijn zoon Joseph Thielemans, hijzelf burgemeester van Sint-Pieters-Woluwe van 1904 tot 1946. "Auberge des Maïeurs" zou kunnen vertaald worden door "Herberg van de Burgemeesters". Nu is dit gebouw een restaurant.

De Groene Hond was een herberg/restaurant gevestigd op de Tervurenlaan 300. Na een wandeling kon men er uitrusten en iets eten of drinken. De naam ‘De Groene Hond' komt voort van een tentoonstelling die gehouden werd op het einde van de 19 de eeuw, in de tijd dat het park van Woluwe werd aangelegd. Recht tegenover de herberg stond een bronzen standbeeld van J.B. Van Heffen dat een rechtopstaande hond voorstelde. Dit beeld sloeg al snel groen uit. Ook de tramhalte bevond zich recht tegenover de herberg. De afspanning heette vanaf dan ‘Café-laiterie De Groene Hond' en de eigenaars lieten op het dak een smeedijzeren hond - deze keer een zittend exemplaar, maar eveneens groen van kleur - van 2 meter hoog plaatsen. Dit smeedwerk verdween in 1967, maar werd in 1988 bij publieke verkoop teruggekocht. Het kreeg een ereplaats toebedeeld boven de ingang van het gebouw dat nu op deze plaats staat.

Dit prachtig huis, bedacht door Huibrecht Hoste in 1933 werd op een dalende vlakte gebouwd. De achterkant van het huis telt twee verdiepen meer dan de benedenvloer. Hoste heeft grote vensters en glazen deuropeningen geplaatst om het meest mogelijk licht in het huis te bekomen en om de indruk te geven dat de natuur "edelmoedig" binnen het huis kwam. Door besluit van de Brusselse regering werd het huis op 16 maart 1995 geklasseerd. Hoste was een modernist en bewees het hier met een voorkeur voor het functioneel en het praktisch. Men bevindt zich hier in een sobere architectuur waar de versiering opzettelijk weggelaten werd.

" La Bibliotheca Wittockiana " werd begin de jaren 80 gesticht door Michel Wittock. Zij is een goede getuige van hedendaagse architectuur. Deze industrieel heeft zeldzame boekbanden rond de wereld verzameld en heeft zijn passie voor boeken willen mededelen met het oprichten van het museum. De Brusselse architect Emmanuel de Callataÿ heeft het gebouw volgens de wensen van de boekenliefhebber bedacht : een ruwsteenkader met ruw beton waarvan de eenvoudigheid wegschuift voor de afgewerkte lederen en gouden boekbanden.

Het paleis werd tussen 1905 en 1909 gebouwd volgens de plannen van de Weense architect Joseph Hoffmann. De binnenversiering werd door de Weense werkplaatsen (Wiener Werkstätten) vervaardigd. o.a. vindt men er mozaïeken en schilderijen van Gustaf Klimt. Op 30 maart 1976 werd het gebouw door koninklijk besluit geklasseerd. Hoffmann gebruikte vanaf 1900 strengere lijnen dan de Art Nouveau. Zijn tocht naar vlakke meetkunde vondt zijn bronnen in de ideëen van de Schot Charles Rennie Mackintosh. Als architect was Hoffmann uitbundig, hij bouwde een indrukwekkend aantal villa's, werkplaatsen, burelen (o.a. het Cabaret Fledermans in Wenen, 1907 en het sanatorium van Purkersdorf, 1904).

Montgomery - Square Montgomery

Onderweg kunnen wij het standbeeld van Maarschalk Montgomery bewonderen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het hoofd was van het Engelse leger die op 3 september 1944 Brussel bevrijde. In 1951 werd hij adjunct-commandant van de Atlantische Machten in Europa. De hogeschool ICHEC is nabij het rondpunt geïnstalleerd. De school werd in 1907 gesticht en werd door de architect G. Dhayer gebouwd. Het is de vroegere woning van Baron Coppens. Men treft er elementen uit de classieke stijl : slingers onder de balkons en beeldhouwwerken van het eerste niveau.

De wandeling van de spoorweg tussen Brussel-Tervuren

Deze spoorweg werd in 1877 gebouwd en in 1970 buiten dienst gesteld. De spoorweg die de gemeente doorkruist, vertrekt vanaf het Woluwepark, loopt langs het Bronnenpark en eindigt in Stokkel. Het is de ideale plaats voor fietsers en wandelaars. Men vindt er een typische hellingbeplanting. Deze wordt onderhouden door de dienst groene ruimtes van de BIM.